Boża miłość-Kerygmat

BOŻA MIŁOŚĆ

Potrzeba miłości jest głęboko wpisana w ludzką naturę – świadczy o tym nasza kultura – literatura, film, piosenka, wszystko co nas otacza – wszystko „kręci się” wokół miłości. Człowiek pragnie kochać i być kochanym. Bóg także chce kochać i być kochanym. Kocha nas, ale często tej miłości nie przyjmujemy? Dlaczego?

Problem tkwi w tzw. „obrazie Boga”, z którego wynika nasze wyobrażenie Jego miłości. Słowo „Bóg” dzieli los wszystkich innych słów – może być różnie rozumiane przez różnych ludzi. Mówimy, że każdy człowiek ma swój własny obraz Boga, swoje własne rozumienie (czasami błędne). Różne sytuacje miały wpływ na to, że często wyobrażając sobie Boga mamy na myśli kogoś, kto nie tylko nas nie kocha, ale wręcz jest nam niechętny, nienawidzi nas. Trudno potem takiemu „bożkowi” oddać życie.

Musimy pojąć, że Bóg jest inny, oddzielony od świata. Jeśli „nałożymy” na Niego nasze wyobrażenia, które wynieśliśmy ze świata, to popełnimy błąd. Bóg jest INNY i jego miłość jest INNA!

Są dwa rodzaje miłości – warunkowa i bezwarunkowa (ta inna, pochodząca od Boga).

Wyjaśnijmy to na przykładzie. Najpierw miłość warunkowa.

Ojciec kocha swojego syna, bo przynosi piątki i szóstki, nie jest beksą, na podwórku potrafi walnąć z kopa tym. którzy go zaczepiają (czy cokolwiek innego).

Matka kocha córkę, bo ta zawsze mówi, gdzie idzie, ma z nią świetny kontakt. Matka wie, Że dziewczyna jest odpowiedzialna i nie narobi głupstw (czy cokolwiek innego).

Chłopak kocha dziewczynę, bo ta ma niepospolitą urodę, zadarty nosek i długie rzęsy, jest oczytana i wysportowana (czy cokolwiek innego).

Dziewczyna kocha chłopaka, bo jest dżentelmenem, dba o linię, jest ładnie opalony i uważnie słucha jej opowieści (czy cokolwiek innego).

We wszystkich tych przypadkach mamy do czynienia z miłością pod pewnymi warunkami Kocham cię, bo…, kocham cię, jeśli…, kocham cię, bo spełniasz moje wymagania.

A teraz miłość bezwarunkowa.

I tu tylko jeden przykład, bo jest to miłość, którą w doskonałym stopniu posiada tylko Bóg. Jeśli człowiek tak kocha – to z łaski Bożej.

Jesteś wzorowym chrześcijaninem, grzecznie zachowujesz się na religii, chodzisz do kościoła, modlisz się rano i wieczorem. Bóg cię kocha. Jesteś ostatnią miernotą, życiowym nieudacznikiem, niczego nie potrafisz, nic nie osiągniesz. Bóg cię kocha. Jesteś zbrodniarzem, bandytą bez żadnych uczuć. Bóg cię kocha.

Bóg cię kocha, bo jego miłość jest bezwarunkowa. Bóg cię kocha, nie dlatego, że na tę miłość zasługujesz, ale dlatego, że po prostu jesteś. Nie musisz nic robić, by zasłużyć na miłość. Chcę być dobrze zrozumiany. Nie wolno myśleć, że Panu Bogu jest obojętne, jak żyjesz – dobrze czy źle. On czasami gorzko płacze lub wrze gniewem, jak widzi twoje życie, ale nie przestaje cię kochać.

I to jest podstawowa prawda chrześcijaństwa – Bóg jest miłością. Gdy uwierzymy tej prawdzie stajemy się dziećmi Bożymi. Gdy nie wierzymy w tę miłość, to religia staje się dla nas tylko obowiązkiem, smutnym ciężarem. A my stajemy się nie dziećmi, a niewolnikami. A Bóg nie chce niewolników, ale synów.

Zapamiętaj! Są dwa rodzaje miłości:

Kocham, bo…

Kocham.

Bóg cię kocha tym drugim rodzajem miłości.

Gdy chcemy dowodów tej miłości to powinniśmy spojrzeć na krzyż. Jezus był niewinny, nie zasługiwał na śmierć. Na śmierć zasługujemy my – ten temat rozwinie kolejna katecheza. Jezus z miłości dla nas oddał swoje życie: „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.” (J 3,16)

Mamy wiedzę, że Bóg jest miłością. Trzeba nam jednak tego, by wiedza z „głowy” przeszła także do naszego „serca”.

Zajrzyj do Biblii

Odpowiedz na pytania, wykonaj polecenia:

1. Kim jest Bóg według Biblii? 1J 4,8 …………………………………………………..

2. Kim mamy być dla Boga, przez Jego wolę i miłość? Ef 1,5 ………………….

………………………………………………………………………………………………………..

3. Jakie przypowieści zamieszcza św. Łukasz w piętnastym rozdziale swojej Ewangelii? Łk 15 …………………………………………………………………….

………………………………………………………………………………………………………..

4. Przeczytaj te przypowieści. Łk 15

5. Czego uczy przypowieść o marnotrawnym synu? Łk15, 11-24 Napisz

własnymi słowami. ……………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

6. Przeczytaj Hymn o miłości św. Pawła. 1Kor 13

7. Przeczytaj raz jeszcze ten fragment. Masz w nim zawarte cechy prawdziwej miłości: „Miłość cierpliwa jest, [miłość] łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, [miłość] nie szuka poklasku, [miłość] nie unosi się pychą; (…) (miłość] nie szuka swego, [miłość] nie unosi się gniewem, [miłość] nie pamięta złego; [miłość] nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz [miłość] współweseli się z prawdą. (1Kor 13,4-6)

8. Spróbuj poznać prawdziwy obraz Boga. Przepisz powyższy fragment zastępując słowo „miłość” słowem „Bóg”. Tam gdzie trzeba zmieniamy końcówki wyrazów. …………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

9. Jeszcze raz przepisz powyższy fragment. Tym razem zastąp słowo „miłość” swoim imieniem. Tam gdzie trzeba zmieniamy końcówki wyrazów.

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………..

Pomyśl

„Człowiek nie może żyć bez miłości. Człowiek pozostaje dla Siebie istotą niezrozumiałą, jego życie jest pozbawione sensu, jeśli nie objawi mu się Miłość, jeśli nie spotka się z Miłością, jeśli jej nie dotknie i nie uczyni w jakiś sposób swoją, jeśli nie znajdzie w niej żywego uczestnictwa.”

Jan Paweł II (Redemptor hominis 10).

Jakie są rodzaje rekolekcji?

 

• Rekolekcje parafialne

Typowe rekolekcje parafialne w Kościele katolickim odbywają się zazwyczaj w adwencie i wielkim poście i trwają zwykle cztery dni, wliczając niedzielę. Rozpoczynają się niedzielną mszą ze specjalnym rekolekcyjnym kazaniem odprawianym przez przyjezdnego księdza. Pod koniec rekolekcji zazwyczaj jest okazja do spowiedzi.

• Rekolekcje dłuższe

Rekolekcje dłuższe (wyjazdowe, zamknięte) odbywają się zwykle w ośrodkach rekolekcyjnych czy klasztorach. W zależności od duchowości, mogą zakładać częściowe lub całkowite milczenie przez cały okres ich trwania. Mogą być organizowane dla ludzi w pewnym przedziale wiekowym, np. tylko dla młodzieży lub tylko dla dorosłych. Ich plan obejmuje codzienną mszę, nauki księdza oraz czas na osobistą modlitwę i spowiedź. Takie rekolekcje trwają zwykle od 3 do 7 dni.
Istnieją też rekolekcje jeszcze dłuższe, np. rekolekcje dla młodych jezuitów mogą trwać miesiąc, a jezuickie rekolekcje dla młodzieży trwają 10 dni.

• Rekolekcje a nowe media

W XXI wieku powstały nowe możliwości pomocy wierzącym nad refleksją nad własnym życiem w kontekście ich wiary. Są to:

• rekolekcje radiowe, np. rekolekcje jezuitów prowadzone w Radiu Warszawa

• rekolekcje internetowe, np. głoszone przez o. Adama Szustaka. Istnieją także internetowe domy rekolekcyjne.

• rekolekcje na facebooku, np. „Brzytwą po schematach”

• Dzień skupienia – w katolicyzmie dzień, który wspólnota parafialna albo jakaś grupa ludzi przeznacza na zastanowienie się nad swym życiem duchowym i na pogłębienie swej wiary. Służyć temu mają msza, nabożeństwa, nauki i rozmyślania.

Dni skupienia to powszechny środek formacyjny m.in. w Opus Dei i Ruchu Rodzin Nazaretańskich. Często bywa również praktykowany we wspólnotach ministrantów, lektorów i innych członków Służby Liturgicznej, a także w wielu zakonach.
Oaza rekolekcyjna

• Oaza rekolekcyjna – 10- lub 15-dniowy wyjazd na rekolekcje zamknięte organizowany przez Ruch Światło-Życie, mający na celu pogłębienie wiary poprzez formację w małych grupach, codzienną Eucharystię, modlitwę, rozważanie Pisma Świętego oraz służbę dla wspólnoty. Każdy z piętnastu dni poświęcony jest jednej tajemnicy różańca.

Istnieją obecnie następujące typy oaz rekolekcyjnych:

• Oaza Dzieci Bożych (dla dzieci ze szkoły podstawowej),

• Oaza Nowej Drogi – trzy stopnie (dla młodzieży gimnazjalnej),

• Oaza Nowego Życia – również trzy stopnie (dla młodzieży i dorosłych, także rodzin).

1. stopień - przyjęcie Jezusa jako Pana i zbawiciela
2. stopień - wyjście z niewoli grzechu
3. stopień - Kościół Matką - Matka Kościoła

• Oaza Rodzin – również trzy stopnie (dla małżeństw i rodzin).

Uwieńczeniem formacji podstawowej jest Oaza Rekolekcyjna Diakonii (ORD). Są to czterodniowe rekolekcje poświęcone syntetycznemu przedstawieniu ideałów i duchowości Ruchu Światło-Życie.
Poza formacją podstawową istnieją także rekolekcje specjalistyczne, m.in. Oaza Rekolekcyjna Animatorów Ewangelizacji (ORAE), Oaza Rekolekcyjna Animatorów Rodzin (ORAR), KAMUZO (kurs dla animatorów muzycznych) oraz Kurs Oazowy Dla Animatorów (KODA).
Misje święte

• Misje święte – dłuższe rekolekcje, które odbywają się w kościele katolickim w każdej parafii zwyczajowo co ok. 10 lat. Jest to czas słuchania nauk, codziennych nabożeństw (m.in. odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych i ślubów małżeńskich, adoracja Krzyża Misyjnego) oraz przyjmowania sakramentów, jak spowiedzi, Eucharystii, sakrament namaszczenia chorych.

Misje święte prowadzi misjonarz.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Rekolekcje

Triduum paschalne

Triduum Paschalne — co to jest i kiedy się zaczyna?

19 lutego 2021

Co to jest Triduum Paschalne? Triduum Paschalne jest najważniejszym wydarzeniem w roku liturgicznym rzymskich katolików i starokatolików. Jego istotą jest celebracja misterium paschalnego: męki, śmierci oraz zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Rozpoczyna się ono wieczorną mszą w Wielki Czwartek (tak zwaną mszą Wieczerzy Pańskiej), a kończy nieszporami Niedzieli Wielkanocne

Kiedy się rozpoczyna Triduum Paschalne? Jego początek ma miejsce w Wielki Czwartek wieczorem, kiedy to odprawia się uroczystą mszę Wieczerzy Pańskiej. Sprawowana jest ona na pamiątkę Ostatniej Wieczerzy, w czasie której Jezus Chrystus ofiarował Bogu Ojcu swoje ciało i krew pod postacią chleba i wina, a następnie dał je apostołom i nakazał, aby czynili to na jego pamiątkę.
 
Wielki Piątek to dzień powagi, skupienia oraz postu, w którym w szczególny sposób czczone jest drzewo życia. Od godzin porannych trwa adoracja Najświętszego Sakramentu. Odprawiana jest również droga krzyżowa. Najważniejszym elementem tego dnia jest liturgia Męki Pańskiej.
 
W Wielką Sobotę rozważana jest męka przy grobie Pańskim. Brak tutaj formularza mszy. Zgodnie ze zwyczajem, w Wielką Sobotę odwiedza się symboliczne groby Pańskie w kościołach oraz groby bliskich osób na cmentarzach.
 
Liturgia wigilii paschalnej jest najważniejszą celebracją w całym roku liturgicznym. Wszystkie jej obrzędy odbywają się w nocy.
 
Niedziela Wielkanocna to natomiast czas świętowania zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Krzyż jest wówczas ozdobiony czerwoną stułą. Znajduje się tam także paschał i figura Chrystusa zmartwychwstałego.
 
W poszukiwaniu informacji na temat Triduum Paschalnego bardzo pomocne okazać mogą się modlitewniki, biblia oraz Pismo Święte dostępne w asortymencie naszej katolickiej księgarni internetowej Święty Wojciech.
 
Godne polecenia są w szczególności następujące wydawnictwa:
 

• Święte Triduum Paschalne — to podręczna księga liturgiczna zawierająca teksty w Mszału Rzymskiego dla polskich diecezji. Stanowi ona uzupełnienie liturgicznych ksiąg ołtarza i może się okazać niezwykle pomocna w przeżywaniu tajemnicy najważniejszych wydarzeń zbawczych w każdej wspólnocie parafialnej i duszpasterskiej.

• Komentarze do codziennej liturgii słowa. Triduum Paschalne i okres wielkanocny — książka ta zawiera teksty, które mogą pomóc odkryć okres Wielkanocy jako 50 dni nieustającej radości, której źródłem jest Misterium Paschalne Chrystusa. Wydarzenie to, mimo że miało miejsce 2000 lat temu, w dalszym ciągu ma realny wpływ na nasze życie. Uzupełnieniem komentarzy są teksty biblijne z Pisma Świętego Starego i Nowego Testamentu. Jest to najnowszy przekład z języków oryginalnych wraz z komentarzem. Wydawnictwo to nie jest przeznaczone wyłącznie dla specjalistów. Z powodzeniem sięgnąć mogą po nie również wszyscy ci, którzy czytając Słowo Boże chcą je odnieść do własnego życia.

• Przewodnik po Triduum Paschalnym — zawiera on teologiczne oraz liturgiczne objaśnienie najważniejszych dni w roku. W przystępny, zrozumiały sposób wyjaśnia parafianom znacznie poszczególnych dni oraz znaków związanych z Triduum Paschalnym.

https://www.swietywojciech.pl/Wydawnictwo/Blog/Triduum-Paschalne-co-to-jest-i-kiedy-sie-zaczyna